Kosmiczna jatka w miejskiej dżungli w filmie Predator 2
Kiedy Stephen Hopkins przejął stery nad sequelem kultowego dzieła Johna McTiernana , podjął decyzję genialną w swojej bezczelności. Zamiast lęku przed nieznanym ukrytym w zielonym piekle Ameryki Środkowej, wrzucił nas w sam środek asfaltowej pustyni Los Angeles, trawionego apokaliptyczną falą upałów i brutalną wojną karteli narkotykowych. Predator 2 to potężny, muskularny miks rasowego cyberpunka, brutalnego kina policyjnego z nurtu neo-noir oraz bezkompromisowego science-fiction . Reżyser kreuje miasto jako duszny, tętniący neonami i spalinami organizm, który nie potrzebuje obcych, by krwawić – kosmiczny łowca staje się tu jedynie katalizatorem i ostatecznym sędzią w tym ludzkim panoptikum przemocy. Akcja zawiązuje się w oparach dymu strzelanin i wszechobecnego potu. Yautja (kosmiczny łowca) nie kryje się już w liściach; jego nowym kamuflażem staje się smog i rozgrzany beton. Hopkins bezbłędnie modyfikuje mechanikę grozy. Predator staje się miejskim mitem, duchem, który poluj...